Οι ‘Ελληνες των Αντιπόδων κι’ιδιαίτερα της Μελβούρνης,όχι μόνο πρέπει να είναι περήφανοι αλλά και αισιόδοξοι γιά το μέλλον της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας,όταν πάνω από δέκα χιλιάδες μαθητές εντρυφούν στο μάθημα των ελληνικών,αυτό φυσικότατα πρέπει να μας γεμίζει με ενθουσιασμό γιά την πορεία των ελληνικών.  

Σχόλια όπως,τα παιδιά μας δεν μιλούν ελληνικά στο σπίτι,οι γονείς τους μιλούν αγγλικά κ.λ.π. δεν θα πρέπει να μας αποκαρδιώνουν ,αλλά να αναλογιστούμε ίσως, τους λόγους γιά τους οποίους γίνεται αυτό.Θελουμε μιά ελληνική παροικία η οποία να μην ενδιαφέρεται και να μη στέλνει τα παιδιά της στο ελληνικό σχολείο; Δεν είναι καλύτερα τα παιδιά μας να μάθουν έστω  και λίγα ελληνικά και ας τους μιλάνε οι γονείς τους στα αγγλικά,παρά να μη μάθουν τίποτα το ελληνικό; Ας μην ξεχνάμε ,ότι πάρα πολλοί μαθητές μπορεί να μην είναι άριστοι κάτοχοι της γλώσσας ,αισθάνονται όμως πολύ ‘Ελληνες.

Τρώνε ελληνικά,διασκεδάζουν και χορεύουν ελληνικά,κι’ επίσης ακούν  ελληνική μουσική.  

‘Ολα αυτά ως μία εισαγωγή γενικά γιά την ελληνομάθεια και το μέλλον της γλώσσας μας,μιάς και σε λίγες μέρες ο σταυρός του μαρτυρίου αρχίζει και πάλι γιά τα παιδιά μας, θα πρέπει να δούμε το όλο θέμα πιό σφαιρικά, να μελετήσουμε τις παραμέτρους του,οι οποίες επηρεάζουν την όλη κατάσταση και έτσι ν α χαράξουμε μιά πιό θετική και βιώσιμη πορεία γιά το μέλλον.  

‘Ολοι όσοι είναι μέλη της εκπαιδευτικής μας κοινότητας θα πρέπει να αναλάβουν πιό ενεργό ρόλο , να συμπτύξουν τις δυνάμεις τους με αυτούς που ασχολούνται σε μόνιμη βάση με την διδασκαλία των ελληνικών και να παροτρύνουν και τους υπολοίπους,που είτε αγαπούν, είτε  ασχολούνται πολύ λίγο με την ελληνομάθεια,γιατί όσο πιό πολλοί είμαστε,τόσο και πιό μεγάλη δύναμη κρατάμε στα χέρια μας.   

Θα θυμάστε πριν από κάμποσους  μήνες, όλες εκείνες τις φημολογίες σχετικά με το μέλλον των ελληνικών, λόγω του “National  Curriculum” και μερικές ανυπόστατες ιδέες και δράσεις “ανεύθυνων ελληνοπατέρων” !..Tα πράγματα,βέβαια,εξελίιχθησαν ομαλά και ωραία,όπως θα έπρεπε, με την πρωτοβουλία και τον ατελείωτο κόπο και δράση του « Συλλόγου Εκπαιδευ-τικών Νεοελληνικών Μελβούρνης και Βικτωρίας (μαζί φυσικά και με τους παράγοντες και φορείς της παροικίας ),γιά να φτάσουμε στο σημείο οι ιδέες και οι θέσεις μας να ληφθούν υπ’όψη  απ΄πο το εδώ Υπουργείο Παιδείας και κατόπιν να δοθούν και στο σώμα το οποίον είναι υπεύθυνο γιά την  δημιουργία του “ National Curriculum , the ACARA ”.  

Γι’αυτό, λοιπόν, όχι ενδοιασμοί και ηττοπάθειες,αλλά δύναμη,σθένος και διορατικότητα γιά το μέλλον και βέβαια ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και αφήστε αυτούς που μοχθούν και κοπιάζουν αδιάκοπα επι καθημερινής βάσης γιά τη γλώσσα μας , να φέρουν εις πέρας αυτό το βαρύ έργο που έχουν αναλάβει.   

Ο ΣΕΝΒ θα κάνει και πάλι ένα πολύ ενδιαφέρον και σπουδαίο συνέδριο στις αρχές Μαϊου,το οποίο θα πρέπει να το παρακολουθήσουν ειλικρινά όλοι όσοι ενδιαφέρονται και ασχολούνται με την ελληνομάθεια και οι γονείς να αναλάβουν πλέον το ρόλο που τους αρμόζει στη διαδικασία της ελληνομάθειας, όχι μόνο ενθαρρύνοντας τα παιδιά τους να μάθουν ελληνικά οπωσδήποτε,αλλά και να τους δώσουν τη σωστή μελλοντική κατεύθυνση.   

Δεν νοείται τόσο πολλοί μαθητές να βιάζονται τόσο και να κάνουν τα ελληνικά του VCE μιά χρονιά νωρίτερα με αποτέλεσμα και υψηλούς βαθμούς να μην παίρνουν,αλλά και να δίνουν το κακό παράδειγμα στους νεώτερους.   

Γιατί δεν κάνουν τ’αγγλικά,ή μαθηματικά γιά παράδειγμα μιά χρονιά νωρίτερα;Τι τους βιάζει;;

Να τα ξεπαστρεύουμε τα ελληνικά νωρίς γιά να κάνουμε κάτι άλλο;Μα τι άλλο τέλος πάντων;;

Ας συνετιστούμε λιγάκι.Υλικό πιστεύω ότι έχουμε άφθονο και βιβλία επίσης έχομε πολύ καλά.

Διαδίκτυο όλοι έχομε και εκεί υπάρχει άφθονο υλικό ειδικά γιά το γυμνάσιο.  

Το Γραφείο Εκπαίδευσης να αναλάβει πιό ενεργό και θετικό ρόλο,παρ’ ότι τελευταία αντιμετωπίζει θέματα προσωπικού, οπότε όσοι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί και να μείνουν ας το ξανασκεφθούν το θέμα.  

Γίνετε  πιό θετικοί ως προς την εδώ πραγματικότητα και αρχίστε να συνεργάζεστε με τους εδώ εκπαιδευτικούς, με περισσότερο ζήλο και ζωντάνια γιά το καλό της παροικίας και της ελληνομάθειας, γιατί ασφαλώς όλους μας μας λυπεί το γεγονός ,ότι τα ελληνικά δεν βρίσκονται στο επίπεδο των δεκαετιών του εβδομήντα και ογδόντα.  

‘Ομως η πραγματικότητα είναι αυτή που έχομε σήμερα. Η συρρίκνωση είναι θέμα χρόνου κι’ η φυσική πτώση γεγονός αναμφισβήτητο και μόνο κάτι ας μην ξεχνάμε  όλοι μας ότι,τα όπλα δεν τα παραδίδομε σε κανένα και ο αγώνας συνεχίζεται κι’ όσοι ειλικρινά κόπτονται κι’αγαπούν την ελληνομάθεια να συμπορευτούν μαζί μας.  

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς καλή και επιτυχή νέα σχολική χρονιά σ’όλους τους μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, υγεία , χαρά και με ενθουσιασμό γιά την γλώσσα και τον πολιτισμό μας . « Τα αγαθά κόποις κτώνται »

 

Μάνθος Κοκκινάκης